ap world history compare and contrast essay help essay for students of high school what is the best essay writing company link link writing a book critique essay on internet services resume writing services chicago illinois weather big y homework helpline horse help me with chemistry homework buying essays online uk mail buy essays for university of phoenix writing college papers for cash research good essay writing companies رفتن به محتوای اصلی

یکشنبه, 1393/09/23 - 10:01

همشهری محله، پنجره‌ای برای مدیران و آیینه‌ای برای مردم شد

 

زمان حضور آقای شیخ عطار در مدیریت روزنامه همشهری، بحث همشهری محله مطرح شد و مذاکرات جدی با شهرداری تهران صورت گرفت و از حجت‌الاسلام زائری برای راه‌اندازی این نشریه دعوت به عمل آمد و 22 نشریه به‌صورت هفتگی و منظم منتشر شد و سختی کار این بود که ایشان اصرار داشتند مطالب تکراری نباشد و هر نشریه اختصاص به همان محله داشته باشد و خبرنگار و از طرفی روزنامه‌نگار متخصص در کار منطقه‎ای و محلی وجود نداشت و نیروها ضمن کار، این تجربه را به دست آوردند و چون این کار توسط مدیریت شهری اجرا شد، تجربه منحصربه‌فردی بود. هدف اصلی از انتشار همشهری محله ایجاد تعلق به محله بود، همشهری محله با افراد عادی در تعامل بود و با آن‌ها مصاحبه می‌کرد، افراد معمولی که امیدی نداشتند جایی از آن‌ها یاد شود. همشهری محله کار متفاوتی در تولید محتوای رسانه‎ای بر اساس ویژگی‌های محله‌ای داشت.

همشهري‌ محله اولين نشريات جدي شهري با رويكرد منطقه‌اي و محلي است كه با گستره انتشار در 22 منطقه شهر تهران به‌صورت هفته‌اي منتشر مي‌شود. امروز نزديك به 10 سال از عمر اين نشريات محلي مي‌گذرد و به دليل وجود نداشتن رقيبي جدي در سطح محلات، اين نشريه پل ارتباطي مهمي ميان مخاطبان و روزنامه همشهري شده و تأثیری چشم‌گیر در شمار مخاطبان اين رسانه دارد. باوجود مشغله‌های فراوان حجت‌الاسلام زائری موفق شدیم راجع به این نشریه و تجربه ویژه این فعالیت با ایشان صحبت کنیم.

 

نشریه همشهری محله یک تجربه منحصربه‌فرد بود

  1. بحث نشریه همشهری محله چگونه و از چه زمانی مطرح شد؟ جرقه این کار از کجا شروع شد؟ انگیزه و هدف شروع کار چه بوده است؟

بحث جدی از زمان آقای کرباسچی، شهردار تهران، شروع شد و افرادی مانند آقای مظهر این حرکت را شروع کرده بودند و ویژه‌‌نامه‌هایی هم برای برخی مناطق منتشرشده بود اما این کار استمرار و تداوم پیدا نکرد و همه مناطق را پوشش نمی‌داد. در زمان حضور آقای شیخ عطار در مدیریت روزنامه همشهری، این بحث مطرح شد و مذاکرات جدی با شهرداری تهران صورت گرفت چون این پروژه بسیار سنگین بود و بحث تأمین منابع مالی به‌راحتی مقدور نبود.

از من برای راه‌اندازی آن دعوت کردند و من بعضی از دوستان را برای همکاری دعوت کردم و مدتی وقت گذاشتیم. 22 نشریه به‌صورت هفتگی و منظم منتشر شد و سختی کار این بود که اصرار داشتیم مطالب تکراری نباشد و هر نشریه اختصاص به همان محله داشته باشد ولی نیروی لازم وجود نداشت، افراد آموزشِ لازم را ندیده بودند، خبرنگار و روزنامه‌نگار متخصص در کار منطقه‎ای و محلی نداشتیم و نیروها ضمن کار این تجربه را به دست آوردند و ما توانستیم شاخص‌های کار را به‌صورت حرفه‌ای تدوین کنیم و مدلی برای تولید این کار در 30 استان کشور طراحی شد و مورداستفاده قرار گرفت. در مشهد و اصفهان این نیروها به انتشار نشریات محلی پرداختند. به گفته‌ی بسیاری از کارشناسان، چنین پروژه‌ای به‌صورت ستادی و متمرکز در جای دیگری سابقه نداشت و چون توسط مدیریت شهری اجرا شد، تجربه منحصربه‌فردی بود.

همشهری محله به حِسِ تعلق، علاقه و ارتباط افراد با محل زندگی‌شان کمک می‌کرد

  1. رسالت همشهری محله چه بود؟

هدف اصلی از انتشار همشهری محله ایجاد تعلق به محله بود. بررسی کارشناسان نشان می‌داد که اگر احساس تعلق به محله وجود داشته باشد بسیاری از مشکلات حل می‌شود. چون به دلیل سبک زندگی، تحولات اجتماعی و تحولات بافت شهری، محله‌ها مانند گذشته دارای هویت نیستند مخصوصاً در کلان شهرهایی مانند تهران و مردم تعلق لازم به محله خود ندارند. ارزیابی کارشناسان حاکی از این بود که اگر شهروندان نسبت به محیط زندگی خود تعلق داشته باشند، بسیاری از مشکلات زندگی حل می‌شود و آسیب‌های اجتماعی قابل ترمیم هستند. همشهری محله می‌کوشید تا با وسایل مختلف و در قالب‌های گوناگون به حِس تعلق، علاقه و ارتباط افراد با محل زندگی‌شان کمک کند.

همشهری محله طیفی از مخاطبان را در که روز عادی دیده نمی‌شدند را موردتوجه قرار می‌داد

  1. مهم‌ترین نتیجه‌ای که به دنبال آن در همشهری محله بودید چه بود؟

اتفاقی که در همشهری محله رخ داد به‌نوعی تجربه‌ی روزنامه‌نگاران جوان را تداعی کرد و بحثِ کادر سازی و نیروسازی برای 22 نشریه در طول هفته بود، تولید حجم بسیار بالایی از مطالب به‌صورت منظم و مستمر، عکاسی و تحریریه فعال، حجم بالایی از نیروی انسانی را فعال می‌کرد و این افراد در حال کار و تجربه بودند، مخصوصاً با تعریفی که ما برای کار داشتیم، ما اصرار داشتیم که در نشریات برخی از شاخص‌ها رعایت شود، برای مثال، اصرار داشتیم عکس همشهریان با لبخند باشد تا برای خوانندگان فضای شاد و بانشاط ایجاد کند، اصرار داشتیم نشریات کاملاٌ مبتنی بر خود شهروندان و افراد عادی باشد، به‌جای رییس، اعضا کابینه و غیره با کارگران، کشاورزان و شهروندان عادی سروکار داشتیم، شاید این مهم‌ترین دستاورد ما بود، همان‌طور که امام خمینی (رحمه‌الله علیه) در گفتگو با خبرنگاران فرمودند که چرا همیشه عکس مرا در روزنامه کار می‌کنید و بروید با کشاورز، کارگر و افراد عادی که به‌خوبی کارکردند و موفق بودند، صحبت کنید و عکس آن‌ها را کار کنید و این فرصت در همشهری محله پیش آمد، درصورتی‌که این اتفاق در نشریه سراسری نمی‌افتد. همشهری محله با افراد عادی در تعامل بود و با آن‌ها مصاحبه می‌کرد، افراد معمولی که امیدی نداشتند که جایی از آن‌ها یاد شود، به آن‌ها می‌پرداخت و طیفی از مخاطبین را به‌صورت جدی مورد توجه قرارداد که تا آن موقع چندان دیده نمی‌شدند. شاید بتوان گفت مهم‌ترین دستاورد همشهری محله این بود که طیفی از مخاطبان را که در روز عادی دیده نمی‌شدند را مورد توجه قرار می‌داد و افراد محله که مردم هر روز از کنار مغازه آن‌ها بی‌تفاوت می‌گذشتند الآن با لایه‌های زیرین و اعماق زندگی آن‌ها آشنا می‌شدند. ما تصاویری از زندگی عادی و طبیعی مردم در پارک، خیابان و کوچه و غیره می‌گرفتیم و بسیار اصرار داشتیم که مستند پیش برویم و حتی کنار عکس صفحه‌ی اول، ساعت، روز و مکانِ تصویربرداری ثبت می‌شد و همه‌چیز با چنین دقتی پیش می‌رفت و همین نکات باعث موفقیت آن شد و در آمار فروش همشهری در نظرسنجی‌، دومین عامل فروش ضمایم همشهری ذکر شده بود.

اتفاقی که در همشهری محله افتاد این بود که ادبیاتِ روزنامه‌نگاری محلی شکل گرفت

  1. لطفاً روی نحوه‌ی کار همشهری محله توضیح دهید؟

برخی از پیش‌بینی‌هایی که برای سازمان و کیفیت انتشارات داشتیم، به دلیل عدم امکانات لازم، کاملاً محقق نشد. به‌عنوان مثال قرار بود که اسم محله به‌عنوان نام نشریه ذکر شود اما به ناچار هر نشریه با شماره‌ی محله شناسایی می‌شد. ما اصرار داشتیم که دفتر همشهری محله یک نمونه قابل ارائه در همه جای دنیا باشد یعنی به‌گونه‌ای طراحی شود که محل رجوع مردم برای فعالیت‌های رسانه‌ای مردمِ محله باشد تا بتوانند حتی در آن‌جا در قبال تحویل روزنامه‌ی کاغذی، کتاب دریافت کنند و حتی آگهی‌ها، مطالب، نوشته، آثار مردم را مشاهده کنند و به نوعی محلِ تعامل و ارتباط دوسویه مردم با نشریه صورت گیرد؛ اما متأسفانه محقق نشد چون معمولاٌ بخشی از فضای اداری آن منطقه به نشریه اختصاص داده می‌شد و مکانی مستقل نداشت. بااین‌حال، اتفاقی که رخ داد این بود که ادبیات روزنامه‌نگاری محلی شکل گرفت درصورتی‌که تا قبل از آن ادبیات و آموزش لازم را نداشتیم. روزهای اول بسیاری از روزنامه‌نگاران حرفه‌ای همکاری با ما را شروع کردند اما بعد از مدتی کنار کشیدند و نتوانستند ادامه بدهند درحالی‌که برخی از خبرنگاران جوان موفق به پایان کار شدند! چون روزنامه‌نگاران حرفه‌ای توانایی کار با محله‌ها را نداشتند به دلیل این‌که آن‌ها کاِر حرفه‌ای تهیه گزارش از یک کنفرانس را راحت‌تر می‌توانستند انجام بدهند تا کنار یک پیرمرد مغازه‌دار! و آن‌ها نمی‌توانستند یک گزارش پیش‌افتاده از مشکلات مردم محله تهیه کنند یا قاعده‌شکنی داشته باشند و خلاقیت‌هایی را بروز دهند! و ما کار متفاوتی در تولید محتوای رسانه‎ای بر اساس ویژگی‌های محله‌ای داشتیم. تجربه ما در حوزه‌های نقاط مرزی محله‌ای بسیار جالب بود چون در این مناطق، یک‌طرف خیابان مربوط به یک محله و طرف دیگر مربوط به محله دیگر بود و تفکیک آن‌ها برای خبرنگاران مسئله جدی بود. درگیری خبرنگاران در موضوعات پیش‌پاافتاده‌ی محلی و مسائل مختلف و ورود آن‌ها به فضای زندگی مردم باعث می‌شد که آن‌ها با چالش‌های مختلف مواجه شوند. گاهی چاپ عکس یک نفر حساسیت ایجاد می‌کرد و چندان خوشایند نبود و بالعکس گاهی تهیه گزارش از یک مغازه‌دار به‌شدت با استقبال روبه‌رو می‌شد تا آن‌جا که او بریده‌ای از صفحه نشریه را قاب می‌گرفت و در مغازه‌ی خود نصب می‌کرد. در این مجله اتفاقات دیگری هم رخ می‌داد که بسیار مورد توجه بود مثلاً انتخاب کاسب محله به‌عنوان جشنواره محلی «تا مسابقات و برنامه برای خبرنگاران افتخاری منطقه، همه طیف متنوعی از برنامه‌های جنبی را دربر می‌گرفت به همین تربیت زمینه ارتباط نزدیک مردم با یکدیگر و ارتباط مردم با رسانه را به وجود می‌آورد. مدیران شهری حنجره‌ای پیداکرده بودند که از طریق آن با مسائل، مشکلات، دغدغه‌ها و نیاز مردم روبه‌رو شوند از طرف دیگر خودِ مردم آیینه‌ای داشتند که می‌توانستند زندگی و مسائل خود را در آن ببینند. در هر محله یک سردبیر، یک معاون سردبیر و چند نفر اعضای تحریریه داشت و هرچند منطقه زیر نظر یک سردبیر ارشد هدایت می‌شد که بخش راهبردی محتوایی آن‌ها را به عهده داشتند و یک سردبیر کل جریان کلی کار را هدایت می‌کرد. در بخش فنی کارهایی مانند پشتیبانی عکاسی، حروف‌چینی و مراحل صفحه‌آرایی به شکل متمرکز عمل می‌کرد، گرچه مطلوب‌تر این بود که این کار در خود محله انجام گیرد اما به دلیل صرفه‌جویی مجبور بودیم که این بخش را به‌صورت متمرکز عمل کنیم. سردبیران کل و ارشد در ستاد مستقر بودند و سردبیران و اعضای تحریریه در صف و مناطق و محله‌ی خودکار می‌کردند و مطالب پس از آماده‌سازی به ستاد ارائه و آن‌جا موردبازنگری و تجدیدنظر قرار می‌گرفت و آماده صفحه‌آرایی می‌شد و سپس به شکل منظم و گردشی ضمیمه روزنامه می‌شد و به این شیوه ویژه‌نامه 22 منطقه شهرداری تهران در کل هفته منتشر می‌شد. در زمان شروع با 20 منطقه آغاز به کارکرد و تمام مناطق یکسان بودند و سپس مناطق 21 و 22 اضافه شدند و ویژه‌نامه‌هایی مثل «همشهری مسافر» یا «همشهری تاریخی» منتشر می‌شد و بعداً در مورد منطقه‌ی 20- منطقه ری- تجدیدنظر صورت گرفت.

بعد از همشهری محله، نگاه به مسائل در مطبوعات تغییر پیدا کرد

  1. اگر بخواهید ثمرات همشهری محله را ذکر کنید، چه می‌گویید؟

اولاً خود تجربه از جهت اجرا و مدلی که به کار گرفته است، قابل‌مطالعه است. مدلی که 22 نشریه در طول هفته هرکدام 16 صفحه را شامل می‌شد، قطعاً حجم زیادی از مطالب باید تولید می‌شد. به جز موارد استثنایی که گاهی یک مطلب در مناطق مختلف چاپ می‌شد، حتی نمی‌توانستیم از عکس تکراری هم استفاده کنیم، برای مثال زمانی که عکس آسفالت معیوب یک خیابان را چاپ کرده بودند و کار به شهرداری و حکمیت و کارشناسان رسید و در آخر مشخص شد که عکس مربوط به این منطقه نیست، قضیه آن‌قدر حساس بود که حتی نمی‌توانستیم از عکس تزیینی برای آسفالت استفاده کنیم چه برسد به عکس‌هایی که مربوط به یک پارک، مسجد و غیره بود و طبیعتاً حجم زیادی از مطالب باید تولید می‌شد و حجم بالایی از کار باید صورت می‌گرفت که شاید در جای دیگر نمونه آن را ندیده بودیم و این مدل تجربه‌ای بود تا بتوانیم به وسیله آن برای انتشار 30 نشریه استانی استفاده کنیم. نیروی انسانی که در این فرآیند تربیت شدند و توانستند در بخشی از فضای حرفه‌ای فعلی مشغول شوند، نکته قابل‌توجهی بود، همچنین حجم نیروی انسانی که گاهی به شکل گردشی آمدند و رفتند، موضوع قابل‌مطالعه‌ای بود. تعداد زیادی نیروی توانمند و موفق که کار محلی و منطقه‎ای را تجربه کردند، بسیار باارزش بود. بعد از همشهری محله، نگاه به مسائل در مطبوعات تغییر پیدا کرد و چیزی که اکنون در برخی از مطبوعات می‌بینیم این است که زندگی مردم و مسائل عادی مورد توجه قرارگرفته که شاید قبل از آن چندان مورد توجه قرار نمی‌گرفت.

با تحسین بسیاری از مدیران روبه‌رو می‌شدیم چون آن‌ها انتظار چنین حجم و نظمی را نداشتند

 6- بازخورد چاپ آن در بین نخبگان و مسئولین آن زمان چه بود؟

موارد مختلف از مهمانان خارجی و دست‌اندرکاران فعالیت‌های رسانه‌ای و مطبوعاتی داخل کشور داشتیم و با تحسین بسیاری از مدیران روبه‌رو می‌شدیم چون آن‌ها انتظار چنین حجم و نظمی را نداشتند و کار با گستردگی زیاد انجام می‌گرفت، می‌توان تصور کرد تأخیر در کارِ یکی از مناطق، کل گردش کار را مختل می‌کرد چون کار به‌صورت کاملاً دقیق و زمان‌بندی شده انجام می‌شد و چون چرخه‌ی ارائه محتوا پیش‌بینی شده بود و با این حساسیت و دقت همه مجبور بودند که بسیار دقیق کار کنند. لذا کسانی که از نزدیک کار را می‌دیدند بسیار شگفت‌زده می‌شدند. موضوعی که در بین مدیران شهری در شهرداری به وجود آمد این بود که آن‎ها مجبور شدند به‌صورت رودررو با مردم صحبت کنند و سپس تلفن گویا برای مراجعین راه‌اندازی شد. مسئله‌ای که در همشهری محله با آن روبه‌رو بودیم این بود که تا قبل از این نشریه، اگر شهرداری می‌خواست برای تعریض خیابان اقدام کند در آن روز ترافیک و راه‌بندان به وجود می‌آمد و این باعث آزردگی و ناراحتی شهروندان می‌شد درصورتی‌که زمانی که همشهری محله گزارشی تهیه و نظر آن‌ها را می‌پرسید و آن‌ها را به مدیران شهری انتقال می‌داد و از این طریق مردم احساس می‌کردند که به خواست و تقاضای آن‌ها پاسخ مثبت داده‌شده است و بر اساس نیاز آن‌ها این اتفاق افتاده است، لذا این بار نه‌تنها آزرده و شاکی نبودند بلکه در اجرای پروژه همراه می‌شدند و در آن مشارکت می‌کردند و مشابه این اتفاق بسیار اتفاق می‌افتاد. برای مثال به‌منظور نصب تابلو راهنما و تغییر مبلمان شهری، وقتی مردم در جریان قرار می‌گرفتند و خود را بخشی از آن اتفاق می‌دیدند، نحوه‌ی تعامل و ارتباط آن‌ها قوی‌تر می‌شد.

 ما اصرار داشتیم که دوستان به شکل خلاقانه و متفاوت به سوژه‌ها و مسائل بپردازند

7- چقدر همشهری محله سال 93 را به آن اوایل نزدیک می‌بینید؟

برخی از چیزهایی که پیش‌بینی شده بود به دلایل بعضی از مشکلات اتفاق نیفتاد. درحالی‌که الآن همشهری محله را بسیار موفق می‌بینم اما خیلی بیشتر از این می‌توانست موفق باشد و برای پاسخ به این سؤال باید مجدداً مرور کنیم و مقایسه‌ی موردی و دقیق انجام دهیم. برای مثال زاویه دید و نگاهی که داشتیم این بود که ما اصرار داشتیم که دوستان به شکل خلاقانه و متفاوت به سوژه‌ها و مسائل بپردازند و با آن‌ها عجین شوند حتی اصرار داشتیم اگر در منطقه‌ای میانگین تحصیلات بالاتر است حتی فونت، اندازه حروف و ادبیات آن متفاوت باشد و اگر در منطقه‌ای مسائل پزشکی بیشتر است از پزشک و کارشناس ساکن محل در مورد آن موضوع سؤال شود، نه این‌که به‌صورت یکسان و کلیشه‌ای در همه مناطق برخورد شود. حتی پرداختن به خانواده شهدا که موضوع جدی ما بود با نگاه متفاوت دنبال می‌شد درصورتی‌که در بسیاری از روزنامه‌ها مصاحبه‌های کلیشه‌ای با خانواده شهدا می‌شود و مادر شهید عکس پسرش را در آغوش گرفته و راجع به زندگی و شهادت او گفتگو می‌کند اما ما اصرار داشتیم که افراد جور دیگری ماجرا را ببینند و به آن بپردازند و در مناطق ستون ثابتی داشتیم که هر بار یک خانم دستور طبخ یک غذا را آموزش می‌داد و از او گزارش تهیه می‌کردند، در یک منطقه به سراغ مادر شهیدی رفتیم و او دستور پخت غذای موردعلاقه پسر شهیدش را آموزش می‌داد و با این روش خواننده در پایان فقط دستور طبخ یک غذا را یاد نگرفته است بلکه از نزدیک با فضای خانواده‌‌ای آن‌ها آشنا شده که مادری برای فرزند شهیدش غذا درست کرده ولی الآن که غذا درست شده فرزندش وجود ندارد و آن خواننده زمانی که از آن کوچه رد می‌شود و تابلو این شهید را بر سر کوچه مشاهده می‌کند، احساس دیگری دارد، احساس زندگی که قابل لمس بود و عدم حضور و چشم‌انتظاری مادرِ شهید و این نوع نگاه و زاویه دید طبیعتاً متفاوت بود.

کلید واژه ها

ایـــــجاد دیـــدگاه

 بيست سال بعد مي‌توان دريافت كه محمد‌رضا زائري فراتر از آنچه اكنون از او مي‌بينيم بوده است و اين نشان از همت و پشتكار و تلاش طاقت‌فرساي او دارد.

سید مهدی
شجاعی
نویسنده
essay writing here site essay writing on my classroom i want to write an essay help with biology essays here site buy literary analysis essay write custom research paper write homework write homework writing methodology for dissertation write a research paper if you buy an essay is it plagiarism the essay writing my village writing a good research paper high quality write a report for me site essay writing on my favourite pet essay help flood victims what should i write for my college application essay writing a nursing research paper essays on service marketing help with phd proposal what should i write my profile essay about what to write my essay about buy help you write essay essay essay about service above self